فاطمه احمدی فرخی یکی از نقاشان شهرمان است که در محله طرق زندگی می کند و تابلوهای زیبایش معمولا زینت بخش خانه هنر است. او از کودکی به نقاشی علاقهمند شده و با این هنر به آرامش میرسد.
محله
طرق
نام تروغ، تروق یا طرق بهعنوان یکی ازقدیمیترین روستاهای همجوارمشهد، دستکم از سال۵۰۳ قمری در متون تاریخی آمده است. این مزرعه که تا حدود سال ۱۳۸۷در پیرامون مشهد بود از آن زمان به شهر پیوست. طرق بهمعنای «راه» مسیر زائران از نیشابور به مشهد بوده است. بیشتر طرقیها از گذشته کشاورز و دامدار بودهاند.
روز عاشورا تمامی دستههای عزاداری حسینهها و مساجد محله طرق، همزمان با سینهزنی و زنجیرزنی، از محل مسجد و حسینیه خود حرکت میکنند و به آرامستان قدیمی محله میروند و سر مزار عزیزانشان فاتحهای میخوانند.
حسین محمدیاول چهاردهسال دارد و از چهار سال قبل، مکبر مسجد امامرضا (ع) در رباططرق شده است.او به چند نفر از دوستان و بچههای محله که به مکبری علاقه داشتند آموزش داده که چطور مکبر خوبی باشند.
نام شهیدان محمدمهدی و محمدحسین رضاییان امروز بخشی از هویت محله طرق مشهد است. هویتی که هرچند در گمنامی و ناشناخته بودن آنها شکل گرفت، اما امروز همه طرقیها از یادآوری نام دو قهرمان بسیجی خود به خود میبالند.
جواد، پسری دریادل بود که در ناوشکن دنا خدمت میکرد؛ جاییکه برایش میدان غیرت و وظیفه بود. مرضیهخانم از آخرین خداحافظی میگوید: بار آخر تا دم در رفت، برگشت و از دخترمان خواست یک لیوان آب بیاورد. نوشید و گفت «این هم شربت شهادت.»
حمید خاکسار شرکت مبلسازیاش را در انتهای بولوار شهیدساعی محله طرق مشهد به راه انداخته و نزدیک به ۳۰ سال است که اینجا را در زمین بزرگی که ۶ هزار متر مربع مساحت دارد همراه با ۶۰ کارگر زن و مرد اداره میکند.
چهارسال از آغاز فعالیت ورزشی نیایش میگذرد و او موفق شده سه مقام اول کشوری و یک مقام نقره استانی در رده نونهالان در رشته دفاع شخصی کسب کرده است.
تلاشهای امیرمحمد جلالی برای فوتبالیستشدن بیوقفه ادامه دارد. او شهریور امسال مقام اول رشته فوتبال در سومین دوره مسابقات کاپ نوین نوباوگان شهرستان مشهد را بهدست آورده است.
زهراخانم بعد از پرداختن به امور خانه و مادری، فرصتهای کوتاه را برای مطالعه غنیمت میشمارد. از سال۹۰ تا امروز نزدیک به هزارکتاب را از کتابخانه فرزانه جامع به امانت گرفته؛ کتابهایی که گاهی چندبار خوانده است.
زهرا علیپور بیشتر رشتههای رزمی را امتحان کرد تا اینکه فهمید سبک وادوکای با روحیه و تواناییهایش سازگار است. او پس از کسب مقامهای دوم و سوم کشوری و اولی تا سومی استانی دچار آسیبدیدگی شد و حالا پس از مدتی قرار است تمرینها را از سر بگیرد.
آیدا عربی در مدت سه سال فعالیت در رشته دفاعشخصی پیشرفت خوبی داشته و توانسته چندین مقام اول در استان و کشور بهدست آورد. او که کمربند مشکی این ورزش را دارد، بین دوستان باشگاهیاش به «اعجوبه» شناخته میشود.
یاسمن عسکری، از هفتسالگی ورزش را شروع کرد و چهارمدال طلای کشوری و دو مدال نقره استانی را طی هفت سال فعالیت در رشته دفاع شخصی به دست آورد. او حالا در چهاردهسالگی، کمربند بنفش این رشته را دارد.
اعظم یزدانپناه هنوز هم باورش نمیشود که سرنوشت همسایهاش را تغییر داده است؛ همسایهای که چراغ خانهاش همیشه خاموش بود، و زندگیاش در سکوت و تاریکی میگذشت.
فاطمهخانم وقتی در بمبگذاری حرم دچار آسیبدیدگی از ناحیه پا شد، آنقدر وضعیتش وخیم بود که پزشکان میگفتند پا باید از بالای زانو قطع شود. او حالا بعداز گذشت ۳۱ سال هنوز روی هردو پایش راه میرود.
الهه شاهدینیا و مادرش رزمی کار هستند. الهه میگوید: من در خانوادهای به دنیا آمدم که ورزش دوست و اهل ورزش هستند، دو برادرم فوتبالیستند و مادرم هم کونگفو کار میکند.
عطیه آزرم یکسالی است که بهطور حرفهای کیوکوشینکاراته کار میکند و کمربند سبز این رشته را دارد. در همین مدت کوتاه توانسته است ۶ مقام قهرمانی استان را در کارنامه ورزشیاش ثبت کند.
محله طرق، بیبضاعت کم ندارد. شاید همین وضعیت باعث شد سال ۱۳۸۲ زندهیاد حاج مهدی نجمی به فکر راهاندازی یک مرکز نیکوکاری در طرق بیفتد. حالا بعداز ۲۲ سال، خیریه امامرضا (ع)، ۵۷۰ خانوار را تحت پوشش دارد.
امیرمحمد نجاتی از ششسالگی، ورزش را با ژیمناستیک شروع کرده، اما در ادامه کیکبوکسینگ را انتخاب کرده است. این پسر ورزشکار، اکنون کمربند مشکی دفاع شخصی دارد و توانسته سه دوره قهرمان کشوری در رشته دفاع شخصی شود.
خیابان صاحبالزمان۱۵ کوچه شهیدایوب لوحی بعداز انقلاب بهمرور و ذرهذره آباد شد؛ چنانکه چهاردهسال پیش، رنگ آسفالت را به خود دید. وجود چندین مدرسه در این کوچه، حالوهوای خاصی به آن بخشیده است.
این مرکز نیکوکاری، در همه اعیاد با کمک خیران برای دانشآموزان خوراکی تهیه میکند. علی حسنی میگوید: وقتی پشمک نذری پخش میکنیم، صدکیلو شکر میخریم و از صبح تا شب با دستگاه برایشان پشمک درست میکنیم.